Tag Archives: Gothic

Zoar: Το soundtrack των αναμνήσεων.

Εσύ που με ξέρεις, θα ξέρεις πόσο αγαπώ να ανακαλώ αναμνήσεις, να ξυπνάω τις εικόνες, που το μυαλό μου έφτιαξε στο παρελθόν, τις όμορφες συνήθως και ειδικά αυτές που είναι ποτισμένες με τις μουσικές για τις οποίες σου γράφω τόσα χρόνια τώρα.
Εσύ που δεν το ξέρεις, έλα μαζί μου να τις ακούσουμε και να φτιάξουμε καινούριες, αυτές τις δικές σου εικόνες που θα κάνουν τα όνειρά σου πιο όμορφα. 🙂

Αν και καιρός πολύς είναι που πέρασε από την τελευταία φορά που έγραψα για μουσική και σα να έχουν μαζευτεί πολλά, θα γράψω σήμερις για μια μπάντα από τη Νέα Υόρκη που θαρρώ πως είναι και η 1η μου ανακάλυψη από την εποχή που πρωτοασχολήθηκα με το Internet. Τότε που ακόμα ψάχναμε τα mp3 σε σελίδες -εποχές προ Napster/Audiogalaxy/Kazaa/Torrents- και κάθε που τελείωνε το download ενός τραγουδιού νιώθαμε ανακούφιση που δεν είχαμε ακόμα μία αποσύνδεση λίγο πριν το τέλος. Ακούγεται βασανιστικό. Και ήταν. Αλλά η γλύκα ήταν τόση που νιώθω τυχερή που πρόλαβα εκείνες τις εποχές. 🙂

Οι Zoar, που λέτε, είναι -θεωρητικά, ακόμα είναι εν ενεργεία- μια μπάντα με μόλις 3 albums από το 1997, με τελευταίο το 2003. Δυστυχώς.
Κάτι σαν να ακούς Fields of the Nephilim, Pink Floyd και Dead Can Dance μαζί με μια νότα από Tarja Turunen στα φωνητικά του «Clouds Without Water».
Gothic/Dark Ambient με atmospheric/classical elements. Αυτό τους περιγράφει καλά, νομίζω. Θα μπορούσαν να είναι κι ένα αξιοπρεπέστατο soundtrack ατμοσφαιρικής ταινίας.
Τα μέλη της είναι 3: Michael Montes (keyboard, primary composer), Peter Rundquist (guitar, co-composer) και Erik Friedlander (cellist), αλλά στο τελευταίο τους album «Clouds Without Water» οι συμμετοχές ήταν πολλές και ξεχωριστές.
Ώπως του Brendan Perry (Dead Can Dance), του Matt Johnson (The The), της Jennifer Charles (Elysian Fields), του Tony Levin και της Julie Comparini.
Το αποτέλεσμα της μουσικής των Zoar είναι να αφήνεις το μυαλό σου να παράγει εικόνες των ήχων τους και την εμπειρία της ακρόασής τους να την κάνεις βιωματική ανάμνηση.

Στο site τους -αν και απαρχαιωμένο πια- θα βρείτε αρκετές πληροφορίες και για τις δουλειές τους, αλλά και για τους ίδιους.

Zoar.com

 

[dewplayer:http://dl.dropbox.com/u/5317863/Music/Zoar%20-%2001%20Cassandra%20I.mp3]
Zoar – Cassanda (pt. I)

 

[dewplayer:http://dl.dropbox.com/u/5317863/Music/Zoar%20-%2004%20The%20Passing%20of%20a%20Plague.mp3]
Zoar – The Passing Of A Plague

#s3gt_translate_tooltip_mini { display: none !important; }

Green Carnation – Maybe?

Μπαλάντα από gothic/progressive metal/rock συγκρότημα, που δεν θα την χαρακτήριζα καθόλου ως metal ballad.

Μελαγχολική κιθάρα, καθαρά φωνητικά που πλαισιώνουν το 1ο μισό του τραγουδιού. Στο 2ο μισό έρχεται η κορύφωση, το theremin δίνει μια spooky αίσθηση και εναλλάσσεται με μια μελαγχολική φωνούλα που συνοδεύει την απίστευτη κιθάρα, μέχρι το τέλος…

Κατά καιρούς μου έχουν κολλήσει τραγούδια και τραγούδια… Αυτό μάλλον έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο όμως…
Αν και το είχα ακούσει πολλές φορές, ακούγοντας το album, ένα βράδυ μου έβγαλε ό,τι προσπαθούσα να κρύψω…

Για κάποιον άγνωστο λόγο, όποτε δε νιώθω καλά και το βάζω να το ακούσω, παίζει για πολύ ώρα…
Με έναν στίχο που μάλλον λίγοι θα τον καταλάβουν και θα τον νιώσουν…

Maybe
Dreams apart
You’re visual for all
Maybe
Another time
You’re more than air
In another state of mind
You’re still dancing
In another state of mind

No need
To be afraid
You’re not visual for all
No need to hide
You’re no more than air
In another state of mind
You’re still dancing
In another state of mind
(You’re there)

Ίσως επειδή δε νιώθω τη λύτρωση μέχρι το τέλος του τραγουδιού, να το ακούω ξανά και ξανά…

[dewplayer:http://dl.dropbox.com/u/5317863/Music/Green%20Carnation%20-%20Maybe.mp3]
Green Carnation – Maybe?